သၾကၤန္ကာလအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္ေရွ႕လမ္းမတြင္ အတားအဆီးမ်ား တိုးျမွင့္ခ်ထား

တင္ေက်ာ္ေက်ာ္စိုး | ျမန္မာ့ ဒီမိုကေရစီ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ေနထိုင္ရာ တကၠသိုလ္ ရိပ္သာ လမ္းတြင္ သူမ အိမ္ေရွ႕ရွိ ယခင္ အတားအဆီးမ်ား ခ်ထားေသာ ေနရာမွ အနည္းငယ္ တိုျမွင့္၍ အေနာက္ ဘက္ တြင္ ေရႊေတာင္ၾကား ရပ္ကြက္ထဲ ၀င္ရာသံလြင္လမ္း ထိပ္ထိ ၎ အေရွ့ဘက္ တြင္ ကမာၻေအး ေစတီ လမ္းမ ႏွင့္ တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္း ေထာင့္ မီးပြိဳင့္ အနီးထိ ေရာက္ေအာင္ အကာအရံမ်ား တိုးျမွင့္ ခ်ထားလိုက္သည္ ဟုသိရသည္။

တကၠသိုလ္ ရိပ္သာလမ္း အင္းလွ်ား ကန္ေစာင္းတြင္ မ႑ပ္ေဆာက္လုပ္ ေန ေသာ လူငယ္ တစ္ဦးက “ပထမ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ေရွ႕ထိပဲ ပိတ္ထားတာ အခု ညေန မွ အတားအဆီးေတြကို တိုးလိုက္တာ lolane မ႑ပ္ နားအထိပဲ ”ဟု Freedom News Group သို ့ေၿပာသည္။

ႏိုဘယ္ဆုရွင္မ်ားတြင္ တစ္ဦးတည္းေသာ ေနအိ္မ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားၿခင္းခံရသည့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွာ ႏွစ္ ႏွစ္ဆယ္ အတြင္း ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ ဘ၀ျဖင့္ ၁၄ ႏွစ္ေနရသည့္ အတြက္ ျမန္မာ အတာသၾကၤန္ကို ေျခာက္ၾကိမ္သာ လြတ္လပ္စြာျဖင့္ ၾကံဳေတြ႕ခြင့္ရခဲ့သည္။

source by : http://longwalktofreedom.wordpress.com/

ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ေသးလား....

ၿပန္ေခါက္ထားခဲ့ေလ....

ေနာက္ဆံုးေခၚသံ - Final Call and Last Chance

အခုေနာက္ဆံုး၀င္လာတဲ့ သတင္းအရ အေမရိကန္ က ေဆးသေဘာၤကို ၀င္ခြင့္ျပဳဖ႔ို ့ေတာင္းဆိုေနေသးတယ္ ဆိုတဲ့သတင္းပါပဲ။ ဒါဟာ က်ေနာ္တို ့ျမန္မာေတြကို ေနာက္ဆံုးေခၚသံလားလို႔ ့ေတြးေနမိတယ္။ ဒီေန ့မနက္မွာ ေရာ၀တီတိုင္းဖက္က လယ္သမားၾကီးတေယာက္နဲ ့စကားေျပာျဖစ္ပါတယ္။သူအေျပာအရ နအဖ က ဘာဆို ဘာမွထိထိေရာက္မကူညီေသးပါဘူးလို ့ဆိုတယ္။ ႏွစ္အိမ္ကို အားလူး ႏွစ္လံုး၊ လူႏွစ္ေယာက္ ၾကက္ဥတလံုး နဲ ့ဆန္ ႏွစ္ဗူးဆီသာရပါေသးသတဲ့။ မုန္းတိုင္းဆဲျပီးေနာက္စစ္တပ္က တပ္ရင္းမႈးနဲ ့အဖြဲ ့ေရာက္လာတယ္။ ဘာအကူညီမွမပါဘူး။

ေနာက္တပ္စုတစု လာထားတယ္။ သူတို ့ကိုလည္း ရာရွင္ေတြမေပးလိုက္ဘူး။ ဒီေတာ့ဒီစစ္သားသံုးဆယ္က ဒုကၡသည္ေတြဆီက ရသမ်ွစုေဆာင္းထားတဲ့ မရိွမဲ့ရိွမဲ့ေလးကို ကပ္စားသြားပါေသး သတဲ့။ သူထိုင္းဖက္ကိုလာရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ သူတို ့အမ်ိဳးတေယာက္ ထိုင္းမွာလာအလုပ္လုပ္ေနလို ့လာေရာက္အကူညီေတာင္းတာပါ။ က်ေနာ္တို႔ ့သ႔ူကိုဘတ္၂ေထာင္သာကူညီလိုက္နုိင္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို ့နုိင္ငံေရးအသိုင္းအ၀ိုင္းကလူေတြကလည္း အရံႈးနဲ ့အသားက်ေနေတာ့ ရံႈးရင္လုပ္တတ္တယ္။ နိင္ရင္ဘာမွမလုပ္တတ္ဘူး။ အခြင့္အေရးကိုအသံုးမခ်တတ္ၾကဘူး။ ၈ေလးလံုးလူထုတိုက္ပြဲအျမင့္ဆံုးအခ်ိန္မွာ
က်ေနာ္တို ့အစိုးရဖြဲ ့ဖို ့ ႏွစ္ရက္ဆက္တိုက္ၾကိဳးစားၾကတယ္။အစိုးရမဖြဲ ့နုိင္ခဲ့ၾကဘူး။ ဦးႏုကိုေထာက္ခံလိုက္ၾကဖ့ို ့ က်ေနာ္တို ့ၾကိဳးပန္းခ်က္ေတြဟာ သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ရတယ္။ ( ဦးႏုအစိုးရအဖြဲ ့ကို ေထာက္ခံဖ႔ို ့ေသေရးရွင္ေရး တမ်ွအေရးၾကီးေနလို ့ ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာေရာ၊ နိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြကိုပါ အင္တိုက္အားတိုက္ ေျပာခဲ့ရတဲ့အတြက္အလြန္ပင္ပန္းသြားတယ္။ အစည္းအေ၀းျပီး ေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္လာတဲ့အတြက္ လူက အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ ျဖစ္သြားတယ္။ အစည္းအေ၀းေတြမွာအရမ္းစကားေျပာရတဲ့အတြက္ အ သလိုျဖစ္သြားခဲ့ရတယ္။ က်ေနာ္စကားေျပာရင္ထစ္ထစ္သြားတယ္။ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္လန္ ့သြားပါတယ္။ ကိုေဇာ္မင္း (ေဒါက္တာ ေဇာ္မင္း) ကို သြားျပရတယ္။ သူက က်ေနာ္ကို ဂလူးက့ိုစ္ကုန္သြားတယ္လို့ ့ေျပာပါတယ္။ ဂလူးက့ိုစ္ႏွစ္လံုး ဆက္တိုက္သြင္းျပီး ႏွစ္ရက္နားခဲ့ရတာကို ခုထိမွတ္မိေသးတယ္။ )

၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္နိင္တယ္။ လုပ္ရမွာက ပါလီမန္ေခၚ။ အစိုးရခ်က္ျခင္းဖြဲ ့
ဒါပဲရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါဟာျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး။

၂၀၀၈ - အေျခခံဥပေဒ ကိုအတည္ျပဳဖို ့ဆႏၵခံယူပြဲလုပ္တယ္။ ကိုခြန္ျမင့္ထြန္း ( အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ ့ခ်ဳပ္ ) ေရြးေကာက္ပြဲ ကိုယ္စားလွယ္က က်ေနာ္ကို ဘယ္လို သေဘာထားလဲလို ့ေမးေတာ့ - က်ေနာ္က ဆႏၵ ခံယူပြဲ မွာ က်ေနာ္တို ့ ရံႈးမွာကိုမပူပါဘူး။ နုိင္မွာကိုပဲပူတယ္။ သူက ရီပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို ့လည္းလို ့ေမးေတာ့ က်ေနာ္တ့ို ့ကရံႈးတာနဲ ့အသားက်ေနျပီ။ ေနတတ္ေနျပီ။ ရံႈးရင္ဘာဆက္လုပ္ရမလဲကိုသိၾကတယ္။ နုိင္ရင္ေတာ့ ဘာမွဆက္မလုပ္တတ္ၾကတဲ့အတြက္ နုိင္မွာကို ပူတယ္လို ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၈ - နာဂ်စ္မုန္တိုင္းဟာ ဒုကၡေတြကိုပဲသယ္လာတာမဟုတ္ဘူး ။ အခြင့္အလမ္းေတြကိုလည္း သယ္လာတယ္လို ့က်ေနာ္ျမင္တယ္။ အေမရိကန္သေဘာၤေပၚမွာ- Food တခုတည္းမဟုတ္ဘူး Freedom
လည္းပါလာပါတယ္။ အခြင့္အလမ္းကိုအရယူတတ္ၾကရမယ္။ အခ်ိန္ေကာင္းကိုတြက္ခ်က္တတ္ရမယ္။
အေရးၾကီးတာကကိုယ္ဘာလုပ္ရမလည္းဆိုတာသိၾကဖို ့လိုတယ္။

ျပည္တြင္းအင္အားစုေတြက ကယ္ဆယ္ေရးထဲမွာ စုျပံဳျပီးေရာက္ေနတာ မွားတယ္။ ဘာျဖစ္လို့လည္းဆိုေတာ့
အပ်က္အစီးက သိပ္ၾကီးလြန္းေနတယ္။ ရန္ကုန္က တက္ၾကြသူေတြ အားလံုး သြားကူရင္ေတာင္မေလာက္ဘူး။
ေနာက္ျပိးဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္သြားနိင္မွာလဲ။ ရန္သူကခြင့္ေပးေနရင္ေတာင္ေၿခကုန္လက္ပန္းက်သြားနိင္တယ္။
ေနာက္ ျပည္ပေရာက္ေနတဲ ့ျမန္မာေတြက ဘယ္ႏွစ္သန္းဖိုးကူညီနိင္မွာမို ့လို ့လည္း။ အခုပင္လယ္ ထဲေရာက္ေနတဲ ့ စစ္သေဘာၤေတြေပၚမွာသာ အလံုအေလာက္အစားစာေတြရိွတယ္။ လူအင္အား ရိွတယ္။တကယ္နားလည္တဲ့ သူေတြပါလာတယ္။

ဒီေတာ့ ငါဒို ့အလုပ္ကဘာလဲ ။

ငါဒို ့အလုပ္က ဘာလဲ? ငါဒို ့အလုပ္က ဆႏၵျပပြဲေတြ ကိုေဖၚထုတ္ရမယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႔ကို Chaos ျဖစ္ေအာင္ျပန္ဖန္တီးရမယ္။ သံရံုးေတြေရွ ့ဆႏၵျပ။ အစာေပးပါ။ေရေပးပါေတာင္း။အသက္ရွင္သန္ခြင့္ကိုေတာင္း ကိုယ့္ကိုကူညီမဲ့သူေတြ၀င္ေရာက္ပတ္သက္လာေအာင္လုပ္။ဒါပဲ။

ေတာ္လွန္ေရးက ဘာျဖစ္ေနလဲဆိုေတာ့ Revolution Without Rebels ျဖစ္ေနတယ္။နအဖက ဒီမိုကေရစီေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ ့တိုက္ေနတာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ မီဒီယာေတြနဲ ့စစ္ျဖစ္ေနသလိုပဲျဖစ္ေနတယ္။
ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြ ကမရိွေတာ့ဘူးကိုး။ ဒီမွာေတြ႔ေနရတာေတြကေတာ့ ပေရာဂ်က္လူးရွင္း ျဖစ္ေနၾကျပီ။

ဖံြံ႔ၿဖိဳးေရးသမားေတြျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဘယ္သူကမွေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္း၊ တိုက္ပြဲအေၾကာင္း၊ လက္နက္ေတြစုေဆာင္းၾကဖို ့အေၾကာင္း မေျပာၾကေတာ့ဘူး။ ေျပာရင္လည္းမၾကိဳက္ၾကေတာ့ဘူး။

နုိင္ငံျခားက ျမန္မာေတြကလည္း လြတ္ေျမာက္ေရးအေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္တိုက္ပြဲ
၀င္အင္အားေတြကို ကူညိီဖို ့မေျပာဘူး။ က်ေနာ္ တို ့မုန္တိုင္းျဖစ္ကတည္းက
ျပည္တြင္းလႈပ္ရွားမႈအတြက္ ေဒၚလာ ၁၆၆၅ သာ ရရိွဘူးေသးတယ္။ သန္းနဲ ့ခ်ီျပီး အကူညီေတြရတဲ့အဖ႔ြဲ ့ေတြရတယ္။ သိန္းနဲ ့ခ်ီျပီးရတဲ့သူေတြရတယ္။ ဒါေပမဲ ့တိုက္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းကရဲေဘာ္ေတြကေတာ့ ေျခဗလာပဲ ကိုယ္ထမင္းကိုယ္စားျပီး ရဲရဲေတာက္ဆႏၵျပေနတဲ့ပံုေတြေတြ ့ရေတာ့ ဘယ္လို ၾကည္ညိဳမွန္းမသိဘူး။
က်ေနာ္တို႔ေတာ္လွန္ေရးက Revolution without rebels သာျဖစ္ေနေပမဲ ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြကေတာ့
ရိုက္သတ္ရင္ လက္ေညာင္းသြားမယ္။ ေသာက္ပါးစပ္ေတြ ေျပာလိုက္တဲ့ နုိင္ငံေရး။ ေျပာလုိက္တဲ့ေပၚလစီ။
ဒီၾကားထဲ အေမရိကန္က ၀င္တိုက္တာ မလိုခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ေသာက္သံေတြက ထြက္လာလိုက္ေသးတယ္။ သူတ႔ို ့ၾကည္ ့ေတာ့လည္း ေဒါသထြက္လို ့ေတာင္ ေသနပ္တခ်က္မေဖါက္ဘူးၾကတဲ့သူေတြျခည္းပဲ။
ၾကြက္ေသဖို ့အေရးမွာ ေၾကာင္နီခုတ္မွ ေၾကာင္ျပာခုတ္မွလုပ္ေနေသးတယ္ေလ။

ကဲ ရဲေဘာ္တို ့ ဒို ့ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ ။ အေမရိကန္ကေတာ့ေဆးသေဘာၤ၀င္ခြင့္ျပဳပါလို႔ ့ေနာက္ဆံုးေခၚသံေပးေနျပီ။
ကိုမိုးသီးဇြန္ ဘေလာ့ဂ္ မွ မွ်ေ၀တင္ျပပါသည္။
ကိုမိုးသီးဇြန္ အား ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ေသးလား....

ၿပန္ေခါက္ထားခဲ့ေလ....

တိုက္ပဲြေခၚသံ

ေျပာစရာ တခြန္းမွမက်န္ေတာ့ ေအာင္ မိုက္လံုးႀကီး စစ္ေခြးမ်ားနဲ ့ေခြးေမြွးႀကားကေခြးေလွးမ်ား ေခြးသန္းမ်ားအေႀကာင္းေတာ့ ေလကုန္ခံျပီးေျပာမေနႀကပါနဲ ့ေတာ့ ။အေမရိကန္ တို ့၊ အဂၤလိပ္တို ့၊ ယူအန္တို ့ကို ေမွ်ာ္တာလည္းေမွ်ာ္ေပါ့ ။ ကိုယ့္ဆီမွာမွ လက္နက္မရွိဘဲေပကိုး ။ တုိိက္ေရး ခိုက္ေရး ေလ့က်င့္ထားသူေတြ လည္းမဟုတ္ဘူးေလ ။အေရးႀကီးတာက ခံခ်ဖို ့တနည္းဘဲရွိတာပါ ။ အားလံုးကိုယ္စီ အကာအကြယ္ပစၥည္းမ်ား လက္၀ယ္ထားျပီး အဆင္သင့္ရွိေနႀကပါ ။ သတၱိရွိရံုနဲ ့မလံုေလာက္ေသးဘူး။ ဥာဏ္လဲသံုးဦးမွ ။
ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ္ကာကြယ္တတ္ဦးမွ ။

ပခံုးနွစ္ဖက္ေပၚကေန ေရွ ့ေနာက္ ၂ဖက္ကို ခ်ထားလို ့ရတဲ့ လြယ္အိတ္ရွည္ရွည္ေတြကိုခ်ဳပ္ ထားႀကပါ ။ ေရွ ့အိတ္ထဲမွာေရာ ၊ ေနာက္အိတ္ထဲမွာပါ ၂လက္မထူ ၁ေပ x ၂ေပ က်ယ္ ပ်ဥ္ ခ်ပ္တစ္ခ်ပ္စီထည့္ ပါ ။ အဲဒီ လြယ္အိတ္ကို ပခံုးေပၚမွာလြယ္ျပီး ေရွ့ ေနာက္ခ်ထားရင္ ေတာ္ ရံုက်ည္ဆံကိုေတာ့ ကာနုိင္မွာပါ ။ ေသေလာက္တဲ့ေနရာျဖစ္တဲ့ ရင္ပါတ္ကိုကာလုိက္တာပါ။အဲဒီပ်ဥ္နဲ ့ခႏၶာကိုယ္ႀကား လြယ္အိတ္ထဲမွာ တာယာျဖတ္စမ်ားနဲ ့ အိုးတိုက္စတီးေထြးမ်ားကို ျဖည့္ထားရင္ ပ်ဥ္ျပားကိုက်ည္ဆံေဖါက္ရင္ေတာင္ က်ည္အရွိန္ကို ေလ်ာ့ေစျပီး ကိုယ္ေပၚမွာ ရတဲ့ဒါဏ္ရာက အသက္ေသေလာက္ေအာင္မျဖစ္ေတာ့ပါဘူး ။
ေရွ့အိတ္နဲ ့ေနာက္အိတ္ကို ေဘးကေန ျပန္ခ်ည္ျပီးထိန္းထားရမွာပါ ။ေနာက္တခါ ၉လက္မ ပါတ္လည္ ၁လက္မထူ ပ်ဥ္ခ်ပ္ကေလးကိုလည္း မ်က္နွာတဖက္မွာ လက္ကိုင္တပ္ျပီး လက္ေကာက္ဝတ္ထိစြပ္ထားရင္ မ်က္နွာနဲ ့လည္ပင္းကိုပါ ကာကြယ္နုိင္ ပါလိမ့္မယ္ ။

ေသနတ္နဲ ့ပစ္တာမို ့လို ့ဒါဏ္ရာကေတာ့ရမွာမလဲြပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ေသေလာက္ေအာင္မ ျဖစ္ဖို ့ကေတာ့ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ဘဲ ကာကြယ္ႀကရမွာပါ ။ဒီတခါေနာက္ဆံုးတိုက္ပဲြအျဖစ္ထြက္ႀကရပါေတာ့မယ္ ။ သူရဲေကာင္းေတြေတာင္လက္နက္ ေဆာင္ႀကရပါတယ္ ။ ဒါ့ေႀကာင့္ အကာအကြယ္မဲ့ ဗလာခ်ည္ ေရွ ့ထြက္တာ မ်ိဳးေရွာင္ႀကဥ္ႀကေစလိုပါတယ္ ။သူတို ့ကလည္း လူအုပ္ကို ေႀကာက္တာပါဘဲ ။ဒါ့ေႀကာင့္ အေ၀းကေနဘဲ ေသနတ္နဲ ့ပစ္ေနတာေပါ့ ။ ကိုယ္ကသာအကာအကြယ္ေတြနဲ ့ဒလႀကမ္းတက္လို ့ကေတာ့ ေသနတ္နဲ ့မပစ္
နိုင္ေတာ့ဘဲ ေသနတ္ကိုသာပစ္ခ်ျပီးထြက္ေျပးႀကမွာ အေသအခ်ာပါ ။

ဒင္းတို ့အသံုးမက်လို ့ အျပစ္မရွိတဲ့ ျပည္သူေတြ အဖိုးတန္ ေတာင္သူလယ္သမားေတြ ေသကုန္ပါျပီ ။ သိန္းခ်ီျပီးေသကုန္ပါျပီ ။ က်ဳပ္တုိ ့တေတြ ငါးေထာင္ထပ္ေသလဲ ဘာမွဳရမွာတုန္း ။ဒါေပမယ့္ ငါးရာေတာင္ ေသစရာမလိုေအာင္ စီစဥ္ျပီး ျပန္ခ်ႀကရင္ ဘာခံနိုင္မွာတုန္း ။စစ္တပ္က ငါးသိန္းဘဲထားပါေတာ့ ။ျပီးေတာ့ ့ႀကံ့ဖြတ္တို ့၊ ပန္းႀကားခင္(မူရင္းနာမည္သံုးရမွာ မတန္လို ့) တို ့အစရွိတဲ့ ဟာေတြ ထည့္ေပါင္းလိုက္ပါဦး ။ တစ္သန္းေပါ့ ။

ျပည္သူေတြထဲမွာ ကေလးေတြ၊အဖိုးအဖြားေတြ ၊မက်န္းမာသူေတြ နဲ ့သံဃာေတာ္ေတြ ဖယ္ထား က်န္တာသန္း ၂၀ထားလိုက္ပါ ။ မ်ားပါေသးတယ္ ။ ၁၀ သန္းဘဲထားလိုက္ပါ ။၁၀ေယာက္ ၁ေယာက္နွဳန္းနဲ ့ ကြ်န္ေတာ္တို ့ျပည္သူေတြကအသာစီးရွိေနပါတယ္ ။သူတို ့တစ္သန္းကလဲ တေနရာထဲမွာ တစ္သန္းမဟုတ္ပါဘူး ။ ေနရာတေထာင္ျဖစ္ရင္ တေနရာမွာ သူတို ့လူတေထာင္ေပါ့ ။ ကိုယ့္လူက တေသာင္း ။ ႀကည့္စမ္း ဘယ္ေလာက္ကြာသလဲ ။လူတေယာက္ကုိ လူ၁၀ေယာက္ကမနိုင္ဘူးလား ။ ၂ေယာက္၃ေယာက္က အနာခံ၀င္လံုးရံုဘဲ။က်ဳပ္တို ့ဖက္က လူတေသာင္းမွာလဲ ေရွ့ ကလူတရာကသာ အကာအကြယ္ေတြစီစဥ္ျပီး အနာ
ခံထြက္ခ်လိုက္ရံုပါဘဲ ။ က်န္သူေတြက အင္အားျပသက္သက္ပါ ။ ဇာတ္လမ္းျပတ္ပါျပီ ။သူတို ့ထဲမွာ ကိုယ့္ဖက္ပါမယ့္သူေတြလဲ ရွိေနတယ္ဆိုတာလဲ မေမ့ႀကပါနဲ ့ဦး ။သူတို ့ကလည္း က်ဳပ္တုိ ့လွဳပ္မွာကို ေစာင့္ေနႀကတာ ။ သူတို ့ပါ ပါလာလို ့ကေတာ့ ပဲြသိမး္ျမန္ျပီေပါ့ ။

ဒါေပမယ့္တခုေတာ့ရွိတယ္ အားလံုးတျပိဳင္ထဲ ခ်ႀကရမွာေနာ္။ ျပိဳင္တူတြန္းမွ ေရြ ့ေတာ့မေပါ့ ။

ေျပာရတာေတြလဲေမာလွပါျပီ။ ေျပာေနလို ့လည္းမျပီးပါဘူး။ ေျပာရံုနဲ ့လည္းမလုပ္မျဖစ္ပါဘူး။ ေျပာစရာလည္း မက်န္ေတာ့ပါဘူး။ ေျပာလို ့ရမယ့္ဟာေတြလည္းမဟုတ္ပါဘူး ။

ေဒၚစုက အေကာင္းဆံုးကို ေမွ်ာ္လင့္ျပီး အဆိုးဆံုးကိုျပင္ဆင္ထားပါတဲ့ ။ က်ဳပ္နားလည္တာက အေကာင္း ဆံုးကိုရဖို ့ အဆိုးဆံုးဆိုတဲ့သတၱ၀ါေတြကို ရင္ဆိုင္ႀကဖုိ ့ပါဘဲ ။ ေဒၚစုက ျပင္ဆင္ ဖုိ ့ဘဲေျပာနိုင္တာေပါ့ ။ ကိုယ္ေတြက ရင္ဆိုင္ႀကရမွာ ။ျပင္ျပီးထိုင္ေနႀကဖို ့မဟုတ္ဘူးဆိုတာ လည္း သတိထားႀကေစခ်င္ပါတယ္ ။

ႀကည့္ပါဦး လံုထိန္းဆိုတဲ့ေကာင္ေတြ၊ ဖြတ္တုိ ့၊ ပန္းႀကားခင္ဆိုတဲ့ေကာင္ေတြက ဒုတ္နဲ ့လွိမ့္ ရိုက္တာ ကိုျပန္မခ်ဘဲ အသားလြတ္ခံေနႀကရတာ ပဲြကႀကည့္မေကာင္းဘူး ။ ရုပ္ရွင္ထဲက ေရြွဘကေတာ့ ဇာတ္နာ ေအာင္လို ့ခံျပေနတာပါ ။ က်ဳပ္တို ့က ဘာျဖစ္လို ့ခံေနရမွာလဲ ။ ဘာအျပစ္ရွိလို ့လဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္ မရွိဘူးလို ့ခံယူ ခံစားရတယ္ဆိုရင္ ျပန္သာခ်ႀကပါစို ့ ျပန္ခ်ျပီး ထြက္ေျပး ။ လူထုထဲ၀င္ေပ်ာက္သြားလိုက္ ။ လူထုကဖြက္ထားေပးလိမ့္မယ္ ။ ျပန္ခ်တဲ့အခါမွာ ကိုယ့္အရပ္ထဲမွာမျဖစ္ေစနဲ ့။ ကိုယ့္ကိုသိေနတယ္မဟုတ္လား ။ တျခားအရပ္မွာသြားျပီး ျပန္ခ်ႀကေပါ့ ။

တျခားအႀကံဥာဏ္မ်ားလည္းထပ္ျဖည့္ေပးႀကပါဦး ။ ဒီထဲမွာ မဟုတ္တာ၊မျဖစ္နုိင္တာရွိလဲ ျပင္ေပးႀကေပါ့ ။

အခုအခ်ိန္ မုန္တိုင္းလြန္လမ္းရွင္းလင္းေရးေတြလုပ္ေနတုန္း ၊ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းေတြ လုပ္အားေပးသယ္ေနတုန္း စစ္သားေတြကို စကားေျပာႀကပါ ။ သူတို ့တေတြ လည္း မ်က္စိပိတ္ နားပိတ္နဲ ့ဘာမွ သိႀကတာမဟုတ္ဘူး။ သူတို ့ကို ေသြးထုိးေပးထားတဲ့ စကားေတြေလာက္ဘဲ သိႀကရတာ။ ဒီေတာ့ ဘာေတြျဖစ္ေန တယ္ဆိုတာကို တီးတိုးတမ်ိဳး က်ယ္က်ယ္တမ်ိဳး သိေအာင္ ႀကားေအာင္ ေျပာေပးႀကပါ ။
အဲဒါကို ေႀကာက္လို ့ဒင္းတို ့တေတြက သူတို ့ကို ေပးမထြက္ႀကတာဘဲ ။

ဗမာျပည္အျပင္ဖက္မွာဆိုရင္ အေတာ္ကို ရွက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနပါျပိ ။စစ္ေခြးေတြကို ရြ႔ံမုန္းျပီး ရွုတ္ခ်ေနသလို ဗမာျပည္သူေတြအေပၚမွာလည္း ဘာျဖစ္လို ့ခံေနရတာလည္းဆိုျပီး အားမလို အားမရ ေတြျဖစ္ေနႀကပါတယ္ ။ အစာငတ္ခံျပီးေသမယ့္အတူတူ ခံခ်ျပီးမွေသတာက တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ုိဳးအျမတ္ က်န္ခဲ့ေသးတယ္လုိ ့ေတာင္ ေျပာ ေန ႀကပါျပီ။ တနပ္စားစီးပြားေရးသမားေတြရဲ ့ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းေတြကို ၀ယ္ေရာင္းေနႀကတာ ဟာ တကမၻာလုံုးက ဗမာေတြကို အထင္ေသးေအာင္ ဆက္ျပီးကူညီခ်င္စိတ္မရွိေအာင္ တမင္ ယုတ္မာတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ ့လုပ္ေနတာပါ။ အဲဒီလို စီးပြားေရးသမားေတြကိုသတိေပးခ်င္
ပါတယ္။မေရွာင္သာလို ့ေႀကာက္လို ့၀ယ္လိုက္ရေပမယ့္ အေရာင္းမတင္ႀကပါနဲ ့လို ့ပါ ။ခင္ဗ်ားတို ့ ငတ္ေသ မသြားပါဘူး ။ ရာသီဥတုေဘးဒဏ္ေႀကာင့္ ငတ္ေနတဲ့သူေတြကို သာ ျပန္လွဴလိုက္ႀကပါ ။ ဒို ့ကို ကုသိုလ္ ရေအာင္လာလုပ္ေပးႀကတယ္လို ့သာသေဘာထားပါ ။

ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့ အေႏွးနဲ ့အျမန္ ေတာ္လွန္ေရး စႀကပါေတာ့မယ္။အားလံုးအသင့္ရွိေနႀကပါ ။ သတိရွိေနႀကပါ ။ အခ်င္းခ်င္းသတင္းဖလွယ္ႀကပါ ။ စည္းလံုးညီညြတ္ႀကပါ ။ အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမည္။

ဇြဲေမာင္
မ်ိဳးခ်စ္ျမန္မာ ဘေလာ့ မွ

ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ေသးလား....

ၿပန္ေခါက္ထားခဲ့ေလ....

UN Security Council Report of Myanmar ( Burma)

ဖတ္ၾကည့္ခ်င္ေသးလား....

ၿပန္ေခါက္ထားခဲ့ေလ....